Deze text gaat over een werk van Katarzyna Kozyra. Zij is een Poolse kunstenaares die lymfeklier kanker kreeg. Toen zij dit kreeg heeft zij te horen gekregen dat ze als ze wil blijven leven de rest van haar leven chemo moet krijgen via druppels in haar bloed.
Zij heeft erg veel kritiek gekregen op een vorige werk wat zij gemaakt had genaamd: "The pyramid of animals". Toen zij ziek werd is het publiek de link gaan leggen met haar ziekte en the pyramid en vond zij dat ze zodoende diep in haar priveleven toetraden. Als reactie hierop bedacht zij dat ze zelf wilde bepalen dat en wanneer er toegetreden werd in haar priveleven en zo is eigenlijk de Olympia ontstaan.
Het werk bestaat eigenlijk uit 4 werken. Er zijn 3 foto's en een video gemaakt in 1996. De video laat het proces zien van haar chemo therapie; de operatie kamer, de vloeistof die haar aderen binnenstroomt, de doktoren en haarzelf die zo kunstmatig in leven wordt gehouden.
Ze verteld in het verhaal een vergelijking van haar werk met een pools sprookje over een soldaat met een magische tas. Als hij de woorden in de tas uitspreekt, moet het object gehoorzamen en de tas in. De soldaat wordt al oud en de dood is nabij. Hij zegt dan dood in de tas en de dood moet gehoorzamen en zodoende ontsnapt hij aan de dood door als de dood in de tas zit hem gewelddadig met een stok te slaan. Zij vertaald het als zijnde dat zij de soldaat is, de tas de chemo en de stok de doktor.
Haar werk gaat over dood en leven. Ze zegt dat door de ziekte ze overleefd en weet dat ze leeft. Een gezond lichaam is niet interesant om te zien, maar een ziek lichaam is en soort onaangename attractie.
In 2 foto's heeft ze letterlijk de compositie van het werk van Manet overgenomen. De ene foto helemaal volledig in dezelfde stijl als het schilderij en de andere op een ziekenhuisbed. Hierin verklaart zij alle elementen van haar ziek zijn terug naar de elementen van het originele schilderij en geeft die voor haar een betekenis.
In de andere foto is zij afgebeeld als oude vrouw, naakt zittend op de rand van een bed. De vrouw is dezelfde vrouw als uit de andere 2 foto's dit is duidelijk door het zwarte koortje om haar nek. Zelf zegt ze dat de oude vrouw verrimpeld en afschuwelijk is.
Als slot in de text zegt ze dat het lichaam van de oude en zieke kunstenaares wat zo aan het publiek getoond wordt, moet een goed gevoel geven aan de mensen die ziek en oud zijn.
Ik vind het een behoorlijk diep en goed werk ook. Het laat het lijden zien van iemand die afhankelijk is van de medische wereld en zonder de hulp ervan zou sterven. Ook haar verhaal van het graven in haar priveleven door haar vorige werk en haar ziekte nu is erg interessant. Hier zie ik allebei wel een link met het werk en het verhaal van de Olympia van Manet. Zijn werk ging ook over het tentoonstellen van een naakt lichaam en de kijker confronteren met zijn eigen gedrag en leven. Ook zou je kunnen zeggen dat het model van Manet zijn schilderij ook een soort van afhankelijk is van een ander net als Katarzyna afhankelijk is.
